دانش

Home/دانش/جزئیات

وقتی انسان ها از بلبرینگ استفاده می کنند

بلبرینگ تکیه گاه محور انتقال مکانیکی است و تضمین مهمی برای تحقق عملکرد، عملکرد و کارایی موتور اصلی است و به عنوان "مفصل" دستگاه شناخته می شود. وظیفه اصلی آن انتقال نیرو و حرکت و کاهش تلفات اصطکاک است.


فکر نکنید که چنین دستگاه رده بالایی محصول دوران مدرن است، نه، 8،{2}} سال است که بلبرینگ روی زمین وجود دارد.


در عصر نوسنگی 8،000 سال پیش، فرآیند ساخت سفال با چرخ آهسته در چین ظاهر شد. چرخ سفالگری دیسکی با محور قائم است و خشت یا بدنه خشن در مرکز چرخ سفال قرار می گیرد تا چرخ سفال بچرخد.


پس از بیش از 2،000 سال، مصر باستان یک پروژه ساخت و ساز بزرگ هرم را 6،000 سال پیش آغاز کرد.


در طول مراحل ساخت، مصریان باستان یک ردیف از تیرهای چوبی را زیر تخته کنجکاو قرار می دادند و از چرخاندن تیرهای چوبی برای جابجایی اجسام سنگین استفاده می کردند. مردم آن را حمل و نقل Mulun نامیدند.


این همان اصل کاری است که توسط بلبرینگ های حرکت خطی مدرن استفاده می شود، با این تفاوت که گاهی اوقات غلتک ها با توپ جایگزین می شوند.


بعدها مشخص شد که از چرخ چوبی با قطر زیاد برای حمل و نقل سریعتر استفاده می شود، بنابراین قطر چرخ چوبی بزرگتر و بزرگتر می شود و به تدریج به چرخی با محور تبدیل می شود که اولین نمونه اولیه چرخ را تشکیل می دهد. . البته چرخ هم اختراع ملت چین ماست.


در دوره امپراتور زرد 4700 سال پیش، اولین وسیله نقلیه در تاریخ بشر وارد صحنه تاریخ شد.


Huangdi اتومبیل می ساخت، بنابراین به آن Xuanyuan می گویند.


ژوان در قدیم نوعی ماشین سوله دار بوده و یوغ جزء اصلی ماشین است.


در دوره بهار و پاییز بیش از 2700 سال پیش، روان کننده برای محور اختراع شده است.


صلاحیت در زمان های قدیم به عنوان "کلید انتهای محور" تعبیر می شد. که در اتومبیل های باستانی استفاده می شود، معادل چیزی است که ما اکنون آن را پین می نامیم، که از انتهای میل عبور می کند و می تواند چرخ را "حکم کند" تا چرخ را به صورت محوری ثابت کند. و «گریس» به روان کننده، و «رجعت» به منزله رفتن، «مای» به معنای سریع است.


این چند شعر ترجمه شده به چینی مدرن عبارتند از: از روغن استفاده کنید، محور را روغن کاری کنید، سنجاق انتهای محور را بررسی کنید، برانید، مرا به خانه ببرید. عجله کنید به نگهبان زادگاه! شرمنده ام نکن


به این ترتیب انسان ها در جاهلیت از اصل باربری استفاده می کنند.


تا 2200 سال پیش، با توجه به تمرین گسترده اختراع و کاربرد فن آوری بلبرینگ در سلسله های ژو، کین و هان، در برخی از کتب مهم فرهنگی سلسله های کین و هان، سوابق روشنی از این دستگاه وجود دارد. شرایط خاصی وجود دارد رایج‌ترین آنها «شفت»، «گرز» و غیره هستند و بعداً به تدریج به «دریافت شفت» تبدیل شدند (به «Shuowen Jiezi» مراجعه کنید). در حال حاضر عبارت تحت اللفظی برای یاتاقان ها در ژاپنی هنوز "برینگ شفت" است.


از آثار فرهنگی کشف شده، می توان دریافت که "گیرنده شفت" در سلسله های کین و هان دارای ساختار حفره ای داخلی است که می تواند غلتک ها را قرار دهد. این "برینگ شفت" اولین نسل از یاتاقان های غلتشی است که توسط انسان ساخته شده است.


یک مشکل بزرگ در مورد بلبرینگ‌های غلتشی اولیه این است که برخورد بین غلتک‌ها ایجاد می‌شود که باعث اصطکاک غیر ضروری می‌شود. بلبرینگ مدرن با قفس در سال 1760 توسط ساعت ساز انگلیسی جان هریسون اختراع شد. کمتر از 260 سال پیش