هدف از بلبرینگ تعیین موقعیت نسبی دو قسمت (معمولاً شفت و نشیمن یاتاقان) و اطمینان از چرخش آزاد آنها ، ضمن انتقال بار بین آنهاست.
در سرعت های بالا (مانند بلبرینگ های ژیروسکوپ) ، این استفاده را می توان به گونه ای افزایش داد که شامل چرخش آزاد و تقریباً بدون سایش در بلبرینگ است. برای دستیابی به این حالت ، می توان از یک فیلم مایع چسبنده به نام لایه روان کننده الاستوهیدرودینامیکی برای جدا کردن دو قسمت بلبرینگ استفاده کرد.
دنهارد (1966) اشاره کرد که کشش نه تنها زمانی که بلبرینگ بار را روی محور تحمل می کند ، بلکه زمانی که یاتاقان از قبل بارگیری می شود می تواند حفظ شود تا دقت موقعیت و ثبات محور از 1 میکرو اینچ یا 1 نانو اینچ تجاوز نکند. فیلم روانکاری هیدرودینامیکی.
